Time flies

Lieve mensen,

Het is echt belachelijk hoe onwijs snel de tijd gaat!! En het is al even geleden dat ik iets via mijn blog wat heb laten horen. De laatste weken ging het hier vooral om slapen, ontbijten, leren, leren, lunchen, leren, leren, avond eten, nog even leren, filmpje/serie kijken en weer slapen. Uiteraard zaten daar natuurlijk wel wat breaks in om even een kopje koffie te doen bij Decadent of even hard te lopen. Helaas ben ik met hardlopen gestopt omdat ik last heb van mijn scheenbenen. De wegen zijn hier niet bepaald bevoordelijk en heb me ook al een paar keer goed verstapt. Na een paar keer goed koelen en rust en weer beginnen heb ik maar besloten om der hier mee te stoppen en ga ik in Nederland wel weer verder.

De toppunten van de laatste weken is toch wel het duiken, momenteel heb ik er 3 achter de rug en is er nog 1 te gaan die hopelijk morgen vroeg gaat plaatsvinden in de rivier hier. De eerste keer was het uitzicht fenomenaal voor hier, het is nog steeds geen Carabisch gebied met 30 meter zicht. We hadden 10 meter zicht en heb aardig wat grote, kleine, en scholen van vissen gezien. Het koraal was ook erg leuk om te zien. Voorderest was de boottocht ook wel smakkelijk....Het was die dag 26 degrees, jammie in je wetsuit die zo'n 7 cm dik is en totally black, lekkere golfjes in je rug en het varen ging wel lekker, vrouw achter het stuur en knallen!! Toen we stil gingen liggen dacht mijn buik, dit is het mooie moment om even een rondje rechts en links te doen en was ik totaal verbleekt. Toen had ik nog niet eens mijn hele hebben en houwe aan. Gelukkig heb ik een top wijf als buddy, Miss Fleur, die me even heeft geholpen met mijn cylinder, en hem helemaal vast kitten en ook niet geheel onbelangrijk mijn zuurstoffles open draaien. Het enige wat ik dacht FUCK IK WIL NU HET WATER IN. Voor mijn gevoel was het zo'n 45 graden en liep het zweet me overal. Helaas was ik niet meer in staat om mijn buddy te checken en Dylan onze instructeur zei, Annalia hup masker op, regulator in je mond je mask en je regulator vast houden en binnen 3 tillen gaan we achteruit het water in (klein koprolletje want we zaten op de zeikant). Nou gelukkig kon ik dat dus nog wel doen. En hup in het water, was mijn lichaams temperatuur heerlijk gedaald en voelde ik me weer kiplekker om naar beneden te gaan. Nou dat is dus niet zo gezegt zo gedaan met al die stroming, dus hup richting de anker lijn, handje vast van Fleur en naar beneden. Je bent het zwembad gewent, lekker makkelijk, maar naar beneden moet je je goed verzetten. Als Fleur en ik elkaar niet vast hielden waren we elkaar geheid kwijt geraakt. Na ongeveer 5 minuten naar dalen kwamen we beneden aan, wowh dat is toch wel even een heerlijk gevoel hoor. Het onder water leven is mooi op foto's, filmpjes enzo, maar het gevoel daarbij is wel 10 keer vetter. Fleur en ik hebben ons af en toe dood gelachen, wat een vissen, komen gewoon recht op je af! Na 25 minuten waren we klaar en moesten we ook weer terug naar boven anders hadden we straks geen lucht meer. Na boven gaan deden we niet helemaal goed omdat we met zn allen lucht in onze buoyancy (waar je luchtfles aan zit) in deden en dan ga je te snel omhoog en daar kan je heel erg ziek van worden, gelukkig niks gebeurd maar de tweede keer moesten we daar dus meer op gaan letten. Onze tweede duik was meer een skill duik wat allemaal erg goed ging. De derde duik was meer een ervarings duik, Fleur en ik waren deze keer maar met zn tweeen en we gingen duiken in de rivier, we hadden alleen maar 1 meter zicht en er was een sterke stroming, we waren nog niet beneden en binnen nog geen 2 minuten waren we Dylan onze instructeur kwijt. We waren begonnen aan een aanmeer oever waar der heel van van liggen in het water en heel snel zaten we onder een andere en waren Fleur en ik weer naar boven gaan, dit was echt vermoeiend. We zouden eigenlijk de laatste 3 skills doen, maar dat ging niet lukken en toen zijn we wel weer naar beneden gegaan, met z'n drieeen handen vast en maar gaan, ik vond het niet echt wat omdat je gewoon echt geen reet ziet en je vooral als je in het midden zit je zelf niet echt lekker kan bewegen. Maargoed, daarna kregen we wel te horen dat we goede duikers zijn en dat we zeker gekwalificeerd gaan worden, JOEPIEE!! Dus zo snel mogelijk de laatste skills afmaken en dat certificaat is ook maar binnen.

Met wijn en met mij gaat het ook allemaal goed, heb tot nu toe al mijn toetsen gehaald, en ben nu weer druk aan het leren voor mijn laatste toets aankomende woensdag over New World, Australia, USA, zuid amerika en ga zo maar even door. Afgelopen woensdag heb ik met Fleur mijn eerste load boeken naar huis gestuurd, we leken wel twee kleine kinderen, je schoolboeken wegdoen of naar huis doen is toch en blijft een heerlijk gevoel, even 15 kilo's hoppa en binnen 6 weken zullen ze arriveren en dan kan ik ze lekker stalen bij Frank, wat hij heel heel heel leuk vind haha. Over 9 dagen vertrekken we richting Capetown, vrijdag 6 uur in de ochtend zitten we dan heerlijk met 28 wijnsnobs toetoet voor 11 uur in de auto, kijk daar nu echt al naar uit..............mag de dag maar snel gaan, met mijn slaapmaskertje en iPod. Dat weekend zijn we vrij, maarja vrij om te leren want dinsdag is onze final tasting exam, deze moet ik knallen en afgelopen dinsdag hadden we test exam en mijn tasting notes met mijn buurvrouw Isabel zaten bij excellent, sprong een gat in de lucht, maak me daar dus niet heel erg druk over. Het is een 3 uurig exam lekker wijntjes proeven binnen de tijd. Mijn hand doet dan zeer als een malle en na die 3 uur springen we met zn allen een gat in de lucht, de mappen doen we heel ver weg en dan gaan we echt wijn proeven, dus het zal wel een zeer gezellige avond gaan worden. Verder zitten we vlak bij de waterfront midden in Capetown, gaan we wijnbedrijven bezoeken in de omgeving van Stellenbosch. Op dinsdag vertrekken we dan weer richting PA en de volgende dag gaan Linda ik en Robin de auto ophalen en we vertrekken we richting Jeffreysbay om onze laatste vakantie te gaan vieren en daar optimaal van gaan te genieten. Deze 19 dagen gaan voorbij als een malle en voordat ik het weet zit ik in het vliegtuig richting het te koude Nederland.

Dit wordt dan ook mijn uiteindelijke laatste blog en de rest van de verhalen die horen jullie wel weer als ik weer terug ben.

Veel liefs, Annalia

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer